حقيقت كرم به زبان لطف با بنده ميگويد . من آن توام تو آن من باش ز دل * بستاخى كن چرا نشينى تو خجل گر جرم همه خلق كنم پاك بحل * در مملكتم چه كم شود ؟ مشتى گل ! النوبة الاولى - قوله تعالى : وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ - مال يكديگر مخوريد بَيْنَكُمْ در ميان خويش بِالْباطِلِ بگزاف و بنا شايست وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ و آن را فرا دست حاكمان مگذاريد برشوت ، لِتَأْكُلُوا تا خوريد به آن فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ ، چيزى از خواسته‌هاى مردمان بِالْإِثْمِ به بزه‌مندى وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ و شما دانيد كه چه ميكنيد . يَسْئَلُونَكَ - ترا مىپرسند عَنِ الْأَهِلَّةِ از نو ماهها قُلْ بگوى هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ آن هنگامهاى ساخته و نهاده خداى است مردمان را ، وَ الْحَجِّ و ساخت حج را ، وَ لَيْسَ الْبِرُّ و پارسايى و نيكى آن نيست بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها كه بخانه‌هاى خود از بام درآئيد ، وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى لكن پارسايى پارسايى آن كس است كه از خشم اللَّه بپرهيزد ، وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها بخانه‌ها كه آئيد از در درآئيد ، وَ اتَّقُوا اللَّهَ و از خشم و عذاب اللَّه بپرهيزيد لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ تا مگر با نيكويى جاويد بمانيد . وَ قاتِلُوا - و كشتن كنيد فِي سَبِيلِ اللَّهِ در راه خداى و در آشكارا كردن دين اسلام ، الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ به آن كسها كه با شما جنگ ميكنند در سبيل باطل و مه آوردن دين كژ ، وَ لا تَعْتَدُوا و اندازه در مگذاريد و افزونى مجوئيد إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ كه اللَّه دوست ندارد اندازه در گذارندگان را . وَ اقْتُلُوهُمْ - و كشيد ايشان را حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ هر جاى كه شان دريابيد